فصل سوّم منابع تفسير « الميزان » معرّفى مآخذى كه علّامه در تفسير خود به آنها استناد نموده و بيان چگونگى اين استناد ، نه تنها در شناخت روشى كه علّامه در اين تفسير پيش گرفته ، داراى اهميّت ويژه‌اى است ، بلكه اين منابع ، جزئى از بينش و محتواى علمى علّامه را تشكيل مىدهد . بيان اين مسئله ، ما را به ميزان تأثيرپذيرى وى ، از مفسّران قبلى و شخصيّت علمى صاحب الميزان رهنمون مىگردد و براى ما آشكار مىسازد كه آيا شخصيّت علمى وى بر اثر تقليد از ديگر مفسّران ، دچار اضمحلال شده و يا با عدم وابستگى وى به نظريّات و روش ساير مفسّران ، آزادى و استقلال در اظهار عقيده خود داشته است ؟ علّامه به تعداد زيادى از كتب تفسير ، حديث ، سيره ، تاريخ ، لغت و كتب ديگر استناد نموده است . منابعى كه وى از آنها استفاده كرده ، بر دو نوع است : يكى كتب